Η ομιλία του προέδρου του Π.Σ.Α.Ε.Π. στη Βουλή

Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί εκπροσωπήθηκαν χθες στη Βουλή από τον πρόεδρό τους Αναγνωστόπουλο Γιώργο στο πλαίσιο της ακρόασης των φορέων για το Σχέδιο Νόμου «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης».

Ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Αναπληρωτών και Ωρομισθίων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κατέθεσε τις παρατηρήσεις του για τον νέο τρόπο επιλογής των διευθυντών σχολικών μονάδων  εστιάζοντας στον αποκλεισμό των αναπληρωτών από την διαδικασία.

Στη δευτερολογία του, έπειτα από ερωτήσεις που του έγιναν, ανέδειξε τα εργασιακά προβλήματα των αναπληρωτών, τις τραγικές συνθήκες που βιώνουν κάθε χρόνο και τον δυσλειτουργικό και μη παραγωγικό νέο τύπο ολοήμερου σχολείου. Επίσης, αναφέρθηκε στους εκπαιδευτικούς που εργάζονται στις Προσφυγικές Δομές με 400€, στις σχεδόν ανύπαρκτες άδειες των αναπληρωτών,  στο ανύπαρκτο για αρκετούς επίδομα ΟΑΕΔ, στη συνυπηρέτηση μεταξύ αναπληρωτών και φυσικά στους μόνιμους διορισμούς που συνεχώς εξαγγέλλονται τα τελευταία οχτώ χρόνια μα ποτέ δεν υλοποιούνται. Δείτε τη Δευτερολογία εδώ

Η πρώτη τοποθέτηση: (Δείτε την εδώ )

» Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, λοιποί παρευρισκόμενοι, όπως πιθανότατα όλοι σε αυτήν την αίθουσα γνωρίζετε, οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί εδώ και πολλά χρόνια αποτελούν θεμέλιο λίθο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και τη στηρίζουν έμπρακτα, παρά τις αντίξοες συνθήκες τις οποίες βιώνουν. Ο αναπληρωτής, λοιπόν, είναι η έννοια του μάχιμου εκπαιδευτικού και, επομένως, είναι αναγκαίο να ακουστεί η γνώμη μας πάνω σε ένα θέμα που εν γένει μας αφορά και σας ευχαριστούμε που μας δίνετε τη δυνατότητα αυτή.

Επί της ουσίας, λοιπόν, θα ήθελα να αναφέρω κάποια σημεία του σχεδίου νόμου τα οποία πρέπει να ακουστούν, ώστε να υπάρξει η απαραίτητη ανατροφοδότηση από τους παρευρισκόμενους και – γιατί όχι – να προβείτε και σε απαραίτητες τροποποιήσεις.

Στο άρθρο 7, παράγραφος β΄, εδάφιο α΄, αφαιρείται η δυνατότητα από τους διευθυντές, οι οποίοι έχουν ολοκληρώσει δύο συνεχόμενες θητείες ένα σχολείο, να είναι ξανά υποψήφιοι στο ίδιο σχολείο, ενώ δίνετε τη δυνατότητα να είναι σε διαφορετικό. Δεν κατανοούμε τη λογική αυτού του αποκλεισμού, από τη στιγμή που υπάρχουν διευθυντές οι οποίοι έχουν φέρει εις πέρας με αυτοθυσία το έργο τους, έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικό κλίμα στους συναδέλφους και στο σχολείο γενικότερα και έχουν αναβαθμίσει την ποιότητα αυτού. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ξαναθέσουν υποψηφιότητα στο ίδιο σχολείο και δεν πιστεύουμε πως για τη συγκεκριμένη θέση είναι ορθό να τεθεί ένα τέτοιο πλαφόν, γιατί η ιστορία μας έχει δείξει πως διευθυντές με πολυετείς θητείες υπηρέτησαν αξία το συγκεκριμένο αξίωμα.

Στο άρθρο 6, παράγραφος β΄, αναφέρεται η μοριοδότηση προσόντων των υποψηφίων, όπου, αν δεν κάνουμε λάθος, διακρίνουμε μια αδικία. Συγκεκριμένα, κάποιος με μεταπτυχιακό και διδακτορικό λαμβάνει 5 μόρια, δηλαδή το ανώτατο όριο και κάποιος με μετεκπαίδευση και μεταπτυχιακό 4,5. Δηλαδή, δεν είναι λογικό το μεταπτυχιακό και η μετεκπαίδευση να λαμβάνονται αθροιστικά, ενώ το μεταπτυχιακό και το διδακτορικό όχι. Αν δεν θέλετε να μπείτε σε ένα κυνήγι τίτλων σπουδών από τους υποψηφίους, τότε θα προτείναμε να προσμετράται είτε το μεταπτυχιακό, είτε η μετεκπαίδευση.

Επίσης, στο ίδιο άρθρο, παράγραφος ζ΄, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι είναι παράλογο να μοριοδοτείται, για παράδειγμα, η ξένη γλώσσα, που, αντικειμενικά, δεν καθιστά κάποιον καλύτερο διευθυντή και να μη μοριοδοτείται η πιστοποίηση Β2 για υπολογιστές. Η καλή χρήση των υπολογιστών είναι κάτι το οποίο βοηθά και διευκολύνει το έργο των διευθυντών και, εκτός αυτού, οι περισσότερες διαδικασίες πλέον γίνονται ηλεκτρονικά. Μάλιστα, θεωρούμε ότι, για να καταθέσει κάποιος υποψηφιότητα, το Α επίπεδο υπολογιστών θα έπρεπε να είναι προαπαιτούμενο και όχι να μοριοδοτείται.

Στο Β΄ μέρος, άρθρο 3, παράγραφος 2, γίνεται αναφορά για δυνατότητα απόσπασης σε δομές της ειδικής αγωγής εκπαιδευτικού προσωπικού ΕΕΠ και ΕΒΠ, στην περίπτωση που έχουν πιστοποιητικό παρακολούθησης σεμιναρίων στην ειδική αγωγή. Μας κάλυψε και η ΕΝ.Ε.Λ.Ε.Α. με την τοποθέτησή της με πολλά από αυτά που είπε. Έχουμε και εμείς τονίσει την αντίθεσή μας στο παραπάνω θέμα, καθώς δεν είναι δυνατόν να περιμένουν στους πίνακες να εργαστούν αναπληρωτές με μεταπτυχιακό ή με διδακτορικό στην ειδική αγωγή και να προηγούνται οι αποσπάσεις μονίμων χωρίς κανένα άλλο προσόν ή με προσόντα που δεν είναι επαρκή. Μάλιστα, στο εδάφιο δδ΄ δεν ορίζονται τα πλαίσια των σεμιναρίων, όπως η χρονική διάρκεια και τα ακριβή αντικείμενα της επιμόρφωσης. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι θα οδηγηθούμε σε ταχύρρυθμα σεμινάρια με ανεπαρκή επιμόρφωση, μόνο και μόνο για να καλυφθούν τα κενά από υπεράριθμους μόνιμους εκπαιδευτικούς, τη στιγμή που θα υπάρχουν αναπληρωτές εκπαιδευτικοί με εξειδικευμένες γνώσεις στην ειδική αγωγή, οι οποίοι θα οδηγηθούν σταδιακά στην ανεργία. Θέλουμε να τονίσουμε ότι, παρ’ όλα αυτά, θετικό είναι ότι εισακούστηκε η πρότασή μας να τοποθετούνται μόνο εκπαιδευτικοί στις ίδιες διευθύνσεις, ώστε να εξαλειφθεί ο κίνδυνος εκπαιδευτικοί χωρίς καμία διάθεση να εργαστούν στον ευαίσθητο τομέα της ειδικής αγωγής να αποσπώνται σε τέτοιες σχολικές μονάδες, με μοναδικό σκοπό να φτάσουν κοντά στον τόπο κατοικίας τους. Θέλουμε να υπενθυμίσουμε, λοιπόν, ότι υπάρχουν και κάποιοι μόνιμοι εκπαιδευτικοί με βασικό πτυχίο στην ειδική αγωγή, στους οποίους δεν δίνεται η δυνατότητα ούτε μετάθεσης, ούτε απόσπασης, κάτι που, κατά γενική ομολογία, είναι άδικο και είναι ευκαιρία να αλλάξει με αυτό το νομοσχέδιο. Θέλω να σημειώσω ότι αυτό το βασικό πτυχίο το πήραν μεταγενέστερα.

Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα στο άρθρο 1 του Α΄ μέρους, στην παράγραφο 6, σημείο ζ΄, όπου διατυπώνεται, εκτός των προαναφερθέντων και ένα από τα εντονότερα προβλήματα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από το 2009 και έπειτα. Η παράγραφος αναφέρει πως τη γνώμη τους για τον υποψήφιο διευθυντή θα εκφράζουν μόνο οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί της σχολικής μονάδας. Από το 2009 και έπειτα δεν έχουν γίνει μόνιμοι διορισμοί στην εκπαίδευση, έτσι ώστε, τόσο σε νομικά, όσο και σε ηθικά θέματα, έχουν δημιουργηθεί εκπαιδευτικοί δύο ταχυτήτων, δύο κατηγοριών, οι μόνιμοι και οι αναπληρωτές. Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, που καλύπτουν εδώ και χρόνια πάγιες ανάγκες του εκπαιδευτικού συστήματος και ο αριθμός τους ξεπερνά πλέον τους 20.000, δεν έχουν ίσα εργασιακά δικαιώματα με τους μόνιμους συναδέλφους τους. Θα θέλαμε από τον Υπουργό, ο οποίος έχει δηλώσει πως θα αγωνιστεί για την εξίσωση των εργασιακών δικαιωμάτων, μια διευκρίνιση για τον αποκλεισμό των αναπληρωτών από την κατάθεση της γνώμης τους, όπως οι μόνιμοι συνάδελφοί τους.

Δράττομαι, λοιπόν, της ευκαιρίας που μου δίνεται να αναφέρω και μέσα στην Βουλή των Ελλήνων, πως όσο υπάρχουν συγκεκριμένες εργασιακές συνθήκες αναπλήρωσης, η εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί της καταδικάζονται σε ένα καθεστώς ομηρίας που μας πηγαίνει χρόνια πίσω. Ο μόνος τρόπος επίλυσης του προβλήματος είναι να γίνουν άμεσα μαζικοί διορισμοί και να καλυφθούν όλα τα κενά στην εκπαίδευση, ώστε να μπορέσει η χώρα να προσφέρει την παιδεία που αξίζει στους αυριανούς πολίτες. Ευχαριστώ πολύ.

Η Δευτερολογία:

Επειδή ακούσαμε ερωτήσεις που απευθύνονται προς όλους τους φορείς, εμείς, ως μάχιμοι εκπαιδευτικοί, συμφωνούμε με την εμπλοκή του συλλόγου διδασκόντων στη διαδικασία επιλογής διευθυντών και κυρίως, στη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής, όπως είπε ο κ. Κικινής, αλλά αυτή τη στιγμή εστιάζουμε στη λογική της διαδικασίας των διακρίσεων που υπάρχει σε αυτό το σχέδιο νόμου και συνεχίζεται αυτή η διάκριση.

Προφανώς, αν το Συμβούλιο της Επικρατείας, γιατί πολλά ακούστηκαν για την απόφαση, θεωρεί ότι άτομα που στηρίζουν για πάνω από δέκα χρόνια τη δημόσια εκπαίδευση, στα ίδια σχολεία με τους μόνιμους συναδέλφους τους, δεν έχουν λόγο στην εκλογή διευθυντή, τότε θα έχει ενδιαφέρον να αιτιολογήσει την απόφασή του αυτή. Μήπως δρομολογείται αξιολόγηση του δημόσιου τομέα και εμείς, ως μη μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι, δεν μπορούμε να συμμετάσχουμε σε αυτό;

Όπως και να έχει, εμείς δεν είμαστε νομικοί ούτε νομοθέτες, εντοπίζουμε το πρόβλημα το αναδεικνύουμε, καταθέτοντας την άποψή μας και ο Υπουργός, με το νομικό του επιτελείο, είναι υπεύθυνοι να το επεξεργαστούν και να δώσει λύσεις. Αν είναι αξεπέραστος ο όρος του αποκλεισμού των αναπληρωτών, απαντήστε σε αυτό με τους είκοσι χιλιάδες μόνιμους διορισμούς που δρομολογούνται εδώ και οκτώ χρόνια, όχι μόνο από τη δική σας Κυβέρνηση αλλά και από τις προηγούμενες, φυσικά. Αν δεν κάνω λάθος και ο νόμος για τον ΕΝΦΙΑ κρίθηκε αντισυνταγματικός και υπάρχει ακόμη έτσι ή αλλιώς.

Συνεχίζοντας, θέλω να απαντήσω στην κ. Μεγαλοοικονόμου και να την ευχαριστήσω για την ερώτησή της, που μου δίνει τη δυνατότητα να αναλύσω, περαιτέρω, ποιος είναι ο διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης των μόνιμων συναδέλφων με εμάς τους αναπληρωτές και τα αιτήματα του συλλόγου μας.

Καταρχάς, ως αναπληρωτές και πολλοί με τεράστια προετοιμασία, δεν έχουμε σταθερή εργασία, σε  είκοσι τέσσερις μέρες, θα είμαστε και πάλι, όλοι άνεργοι. Επίσης, μόνο με τη θέσπιση του ενιαίου τύπου ολοήμερου, φέτος, χάθηκαν περίπου χίλιες θέσεις διδασκάλων. Άρα, μιλάμε για το δικαίωμα στην εργασία.

Εξίσου σημαντικό το θέμα των αδειών και κυρίως, αυτών των εγκύων συναδέλφων μας. Τρέμουν στο ενδεχόμενο να μείνουν έγκυες διότι, εάν έχουν δύσκολη εγκυμοσύνη, με το ισχύον νομικό πλαίσιο, πρέπει να επιλέξουν μεταξύ παιδιού και εργασίας. Τα ίδια ισχύουν και για τις αναρρωτικές άδειες.

Επιπροσθέτως, πολλοί από εμάς, δεν δικαιούμαστε ταμείο ανεργίας, καθότι μεγάλος αριθμός προσλήψεων καθυστερεί με αποτέλεσμα να έχουμε ξεπεράσει το όριο των 400 ημερών που δικαιούμαστε τα τελευταία τέσσερα χρόνια για ταμείο ανεργίας.

Επίσης, οι συμβάσεις μειωμένου ωραρίου στις προσφυγικές τομές. Είναι απαράδεκτο να υπάρχουν εκπαιδευτικοί των 400 ευρώ.

Τέλος, όχι μόνο κάθε χρόνο αναγκαζόμαστε, μέσα σε τρεις μέρες, να παρουσιαζόμαστε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά το σπίτι μας και να αναλαμβάνουμε υπηρεσία χωρίς να έχουμε βρει καν σπίτι να μείνουμε, δεν μπορούμε να είμαστε μαζί με τη σύζυγο και τα παιδιά μας, καθότι δεν υπάρχει συνυπηρέτηση για τους αναπληρωτές. Σε μια περίοδο δημογραφικής κρίσης και υπογεννητικότητας, καταλαβαίνετε πόσο σημαντικό είναι αυτό.

Η πραγματικότητα είναι ότι αντιμετωπιζόμαστε ως εκπαιδευτικοί κατώτερου θεού και ας διδάσκουμε στα ίδια σχολεία, στις ίδιες τάξεις και στο ίδιο πλαίσιο με τους μόνιμους συναδέλφους μας. Αυτό πρέπει, επιτέλους, να σταματήσει, με μόνιμους διορισμούς και με την εξίσωση των δικαιωμάτων μας με τους μόνιμους συναδέλφους μας.

Σας ευχαριστώ.»

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *